'گالری چرا ایران؟؟ بیمه همایش ها قوانین توریستی راهنمایان تور ارسال مدارک پزشکی پیشنهادات

راهنمای گردشگری سلامت ایران (توریست درمانی)

راهنمای گردشگری سلامت ایران (توریست درمانی)

پورتال راهنمای گردشگری سلامت ایران (توریست درمانی) در سال 1395، پس از یک دورۀ چند سالۀ تحقیقاتی- مطالعاتی گسترده و تلفیق آن با تجارب دست اندرکاران حوزۀ گردشگری سلامت، با هدف تجمیع و یکپارچه سازی اطلاعات گردشگری سلامت در یک شبکۀ واحد و بین المللی با قابلیت چند زبانه بودن جهت آشناسازی هرچه بیشتر مخاطبین خارجی با خدمات و امکانات مراکز درمانی به همراه معرفی پزشکان و سایر خدمات قابل ارائه گردشگری توسط موسسه نوآوران قرن طراحی و شروع به فعالیت نمود. تا از این طریق کلیه بیمارستان ها، کلینیک ها، پزشکان و ارائه دهندگان خدمات گردشگری مانند مراکز اقامتی، آژانس های مسافرتی، اجاره دهندگان خودرو و .... بتوانند خدمات خود را به متقاضیان ومخاطبین خارجی و داخلی معرفی و ارائه نمایند .

باشد تا نیازمندان این حوزه بتوانند با صرف کمترین وقت و هزینه، بیشترین استفاده را از خدمات گردشگری سلامت ایران به لحاظ کمیت و کیفیت داشته باشند.

 

اهداف پرتال توریست درمانی:

۱- توسعه گردشگری سلامت

۲- کارآفرینی و تولید کار

۳- بالابردن تولید ناخالص ملی

۴- صدور دانش علمی و فنی پزشکان ایرانی

۵- ارتقای بازدید از مقاصد گردشگری به بهانه گردشگری سلامت

۶- معرفی اتحادیه‌ها، انجمن ها و تشکل های فعال در صنعت گردشگری سلامت

۷- معرفی مراکز اطلاعات سفر، تورهای گردشگری سلامت و راهنمایان تور

۸- امکان تبلیغات برای متولیان و فعالان صنعت گردشگری سلامت

۹- معرفی سمینارها ، سخنرانی‌ ها، کنفرانس ها و کنگره های علمی و پزشکی ایران به اقصی نقاط دنیا

ادامه مطلب

تاریخچه پزشکی ایران

آغاز تاریخچه پزشکی در ایران در واقع از دوره‌ای می‌باشد که پات ها در زادگاه نخستین خود در نزدیکی خوارزم زندگی می‌کردند و اولین پزشک آریایی "تریتا" نامیده شده، نوشته‌های کتابهای مختلف زبان پهلوی نشان می‌دهند که " تریتا " در جراحی نیز دست داشته، وی از خواص دارویی گیاهان مختلف نیز آگاهی کامل داشته و به ویژه خود عصاره آنها را تهیه می‌کرد. پس از تریتا درناحیه « آریاویژ » درمکانی به نام "ورایماکرت" یک پزشک آریایی به نام "یما" توانست گروهی از بیماران پوستی و استخوانی و دندانی و بسیاری از بیماران دیگر را از افراد سالم تشخیص دهد. نام یما نیز مانند تریتا در کتب هنود یاد شده ‌است. بقراط ظاهراً اولین کسی بود که در تاریخ، طب را بصورت منظم و مدون ارائه کرد و آن را از سحر و جادو جدا ساخت ( ۴۶۰-۳۵۵ قبل از میلاد مسیح ) . پس از وی، جالینوس ( سال ۱۹۹- ۱۲۹ میلادی ) مدرسه جدیدی برای تشریح بنا کرد و آثارش برای مدت بیش از هزار سال اساس عقاید طبیعی دانان قرار گرفت. در قرن چهارم میلادی بود که مردم و حتی اطباء کم کم روش بنا نهاده شده توسط بقراط وجالینوس را رها کردند و برای درمان بیماریها به معالجه با سحر و طلسم متوسل شدند و سال‌های متمادی روش بقراط و جالینوس به فراموشی نهاده شده بود. در جنگ های ایران و یونان بود که آثار طبی بقراط و دیگر اطبای یونانی بدست ایرانیان افتاد و ایرانیان از آن بهره جستند. بعد از اسلام نیز با شکوفایی ترجمه کتب طبی یونان، دانشمندان مسلمان بزرگی از جمله محمدبن زکریای رازی و ابن سینا ظهور کردند. پیشرفت‌های علمی سریع مسلمانان موجب شگفتی جهانیان شده بود، طوریکه هر کس به دنبال علم بود پا به این سرزمین می‌گذاشت. در دوران پیش از رنسانس که اروپا تحت فرمان کلیسا اداره می‌شد اروپائیان کاری نمی‌کردند مگر با انگیزه‌های دینی و خرافات برگرفته از دین مسیحیت، طوریکه در درمان بیماریها نیز فقط به دعا درمانی می‌پرداختند. با فتح شهرهای مسلمانان توسط مسیحیان، آثار علم و فن آوری و تمدن مسلمین در این شهرها موجب تعجب اروپائیان شد که از جمله این شهرها بیت المقدس بود. این مسائل موجب زمینه سازی "انقلاب رنسانس"  در اروپا شد. در طی دوران رنسانس کتابهای دانشمندان مسلمان به زبانهای اروپائی ترجمه شدند و این روند باعث پیشرفت اروپایی‌ها شد. گفته می‌شود که در زمینه طب، پس از انجیل کتاب " قانون در طب " ابن سینا متداول‌ترین کتاب در اروپا شد و طب ابن سینا برای مدت‌ها دراروپا تدریس می‌شد. در این دوران بود که مسلمانان دچار جنگهای داخلی و حکمفرمائی حکام نالایق وسیاستهای استعماری دولتهای اروپائی شدند و بتدریج از علوم دور ماندند.

نخستین مرکز نوین آموزش پزشکی در سال ۱۲۳۰ه.ش. به همت میرزا تقی خان امیرکبیر به عنوان بخشی از مدرسه دارالفنون تاسیس شد. یاکوب ادوارد پولاک اتریشی به عنوان معلم حکمت و طب و جراحی و فوکتی ایتالیایی به عنوان معلم علوم طبیعی و دواسازی در دارالفنون به استخدام درآمدند. پولاک بنیان‌گذار و نخستین انجام‌دهنده بسیاری اقدامات پزشکی مدرن در ایران است؛ از جمله نخستین عمل جراحی مدرن که در دسامبر ۱۸۵۲م. انجام شد و در آن فوکتی برای نخستین بار در ایران از اتر برای بیهوشی استفاده کرد، و یا کالبدشکافی یکی از معلمان فوت شده دارالفنون که اولین نمونه از بررسی‌های پزشکی قانونی در ایران هم محسوب می‌شود. پس از آن چند تن از شاگردان برای تکمیل تحصیلات به فرانسه اعزام شدند ولی نخستین کسی که در ایران درجه دکتری گرفت خلیل خان (اعلم الدوله) ثقفی است که در ۱۳۰۵ه.ش. فارغ‌التحصیل شد. در هفتادمین سالگرد تاسیس دارالفنون، شعب طب و داروسازی آن جدا شد و با عنوان «مدرسه طب و داروسازی» به فعالیت ادامه داد. تا سال ۱۳۰۳ه.ش. مدرسه در همان دارلفنون دایر بود که در این سال به یکی از حیاط‌های عمارت مسعودیه منتقل شد. در سال ۱۳۱۳ با تصویب قانون تأسیس دانشگاه مدرسه طب و داروسازی به یکی از دانشکده‌های این دانشگاه تبدیل شد. در سال ۱۳۱۸ پروفسور شارل ابرلن از آسیب‌شناسان به نام دنیا به ریاست دانشکده پزشکی درآمد. پس از وی امیراعلم و سپس جواد آشتیانی این ریاست را بر عهده داشتند. در سال ۱۳۱۳ شرط تکمیل دوره طب طی کردن پنج سال تحصیل بود که در سال ۱۳۱۵ به ۶ سال افزایش یافت و در ۱۳۳۶-۳۷ با یک سال کارورزی به ۷ سال رسید که تا امروز بدون تغییر مانده است. از سال ۱۳۳۵ دانشکده‌های دندانپزشکی و داروسازی مستقل شدند. در ۱۳۴۰ برای دانشکده چهار رشته پزشکی، جراحی، بیماری‌های زنان و مامایی تعیین شد. در سال‌های بعد دانشکده‌ها و مراکز آموزشی دیگری در شهرهای دیگر ایران بنا شدند.

ادامه مطلب